| تبليغات | X |
|
پر پرواز...!
دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه... دوباره ایت دل دیونه واست دل تنگه... وقت از تو خوندن ستارهی ترانهام... اسم تو برای من قشنگترین آهنگه... بی تو یک پرندهی اسیر بی پروازم... با تو اما می رسم به قله ی آوازم... اگه تا آخر این ترانه با من باشی... واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم... با یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره... نزار از نفس بیوفتم توی تنها راه چاره... آی ستاره آی ستازه بی تو شب نوری نداره... این ترانه تا همیشه تو رو یاده من می یاره... توی که عشقمو از نگاه من می خونی... توی که تو تپش ترانهام مهمونی... توی که همنفس همیشه ی آوازی... توی که آخر قصه ی منو می دونی... اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه... اگه خونم بی چراغه چشمه تو تاریکه... می دونم آخر قصه می رسی به داد من... لحظه ی یکی شدن تو آینه ها نزدیکه... + نوشته شده در جمعه دوازدهم بهمن 1386 12:59 توسط حامد |
|
| ||||||
